چرا برای امام حسین علیه السلام گریه میکنیم اما برای خدا خیر

اولا که ما برای خدا گریه میکنیم اما نه برای مظلومیتش ، بلکه از شوق و خوف از او گریه میکنیم.

ثانیا خدای متعال هرگز مورد ظلم واقع نشده و نمیشود ، بنابراین جا ندارد که برای مظلومیت او گریه کنیم ، چنان که قرآن کریم میفرماید : ما ظلمونا و لکن کانوا انفسهم یظلمون ( بقره 57 و نیز اعراف 160) هیچ کس نمیتواند به خداوند ظلم کند بلکه اگر کسی گناهی مرتکب شود به خود ظلم کرده و چه کسی است که بتواند به قدرت مطلقه هستی ، که تمام وجود به دست قدرت اوست ظلم کند. ؟

بنابراین خدای متعال مظلوم نیست تا لازم باشد بر مظلومیتش گریه کرد.

وانگهی ، طبیعت گریه و اشک امری قهری و غیر ارادی است ، اگر کسی دوست دارد میتواند برای مظلومیت خدا هم گریه کند اما تا کنون در تاریخ نه در بین مسلمانان و نه غیر مسلمانان چنین مساله ای سابقه نداشته است که کسی برای مظلومیت خدا خدا گریه کند.

اما درباره مطلب دوم:

اولا جواب نقضی : از این به بعد شما نباید برای پدر مرحوم خود هم گریه کنید ، حتی یک نوجوان هم نباید برای یک دوچرخه یا وسیله ای که دوست دارد گریه کند ، زیرا این شرک میشود.

ثانیا : گریه بر امام حسین علیه السلام نشانه ی مهمتر بودن ایشان نسبت به خداوند متعال نیست ، حتی نشانه ی اهمیت بیشتر ایشان نسبت به پیامبر صلی الله علیه و اله هم نیست ، بنابراین هیچ ایرادی ندارد که بر مصائب ان امام همام گریه کنیم ، اما بر خدایی که مظلوم نیست ، گریه نکنیم.

این اشکال مثل این است که شوهر خواهر عمه ی همسر سابق شما ( که نسبت فامیلی دوری هم دارد ) ظالمانه از دنیا برود و شما برای او گریه کنید و بعد کسی به شما بگوید ، شما نباید برای او گریه کنی ، بلکه باید برای پدر خودت که زنده است گریه کنی زیرا پدر شما مهمتر از ان شخص با نسبت فامیلی دور است . در حالی که همه میگویند : اولا : پدر شما مظلوم نبود تا بر او گریه کنی و ثانیا : این که بر شخصی با نسبت فامیلی دور گریه کنیم نشانه این نیست که ان شخص از نزدیکان و پدر ما مهمتر است.

و بنفسی ان هذا الایراد اوهن من بیت العنکبوت حتی لا یلتفته ای شخص من المخالفین فیما رایت من کتبهم. 

 

 

/ 0 نظر / 4 بازدید